زمان باقیمانده تا پایان حراجی
| نام ناشر | نگاه بینه |
| نام مولف | دکتر بهرام بهرامی |
| سال انتشار | 1405 |
| نوبت انتشار | 3 |
| قطع کتاب | وزیری شومیز |
| تعداد صفحه | 327 |
| وزن | 375 |
| شابک | 9786007944684 |
یکی از بخش های ظریف آیین دادرسی مدنی، جایی است که شخصی خارج از دعوای اصلی به پرونده ارتباط پیدا میکند. این ارتباط همیشه یک شکل ندارد. گاهی شخص ثالث خودش میخواهد وارد دعوا شود، گاهی یکی از اصحاب دعوا حضور او را لازم میداند و او را به دادرسی جلب میکند و گاهی رأی صادرشده به حقوق فردی که در دادرسی حضور نداشته لطمه میزند و موضوع اعتراض ثالث مطرح میشود.
همین تفاوتها باعث می شود ورود ثالث، جلب ثالث و اعتراض ثالث از آن مباحثی باشند که در مطالعه آیین دادرسی مدنی باید با دقت از یکدیگر تفکیک شوند.
کتاب «بایستههای ورود ثالث، جلب ثالث، اعتراض ثالث» دکتر بهرام بهرامی از انتتشارات نگاه بینه دقیقاً بر همین مجموعه موضوعات تمرکز دارد. در قانون آیین دادرسی مدنی، ورود شخص ثالث از ماده 130 آغاز میشود و قانون شرایط و تشریفات آن را مشخص کرده است؛ از جمله اینکه شخص ثالث تا پیش از ختم دادرسی میتواند با تقدیم دادخواست وارد دعوا شود.
در مورد جلب ثالث نیز ماده 135 قانون، امکان درخواست جلب شخص ثالث را برای اصحاب دعوا پیشبینی کرده و مهلت و تشریفات مربوط به آن را مشخص میکند.
اما اعتراض ثالث وضعیت متفاوتی دارد. وقتی رأیی صادر شده و آن رأی به حقوق شخصی لطمه زده باشد که خودش یا نمایندهاش در دادرسی منتهی به رأی حضور نداشته، قانون امکان اعتراض شخص ثالث را پیشبینی کرده است. مواد 417 و 418 قانون آیین دادرسی مدنی به همین موضوع اختصاص دارند.
اهمیت این مباحث فقط در حفظ شماره مواد نیست. در عمل باید بدانید چه زمانی ورود ثالث مطرح میشود، چه زمانی جلب ثالث منطقی است و چه زمانی دیگر وارد شدن به دعوا مطرح نیست و باید سراغ اعتراض ثالث رفت. این تفاوتها در بسیاری از پروندهها میتواند مسیر اقدام حقوقی را تغییر دهد.
کتاب بهرام بهرامی از همین زاویه برای مخاطبی که میخواهد این مباحث را بهصورت متمرکز مطالعه کند، قابل توجه است. عنوان اثر بهروشنی محدوده بحث را مشخص کرده و آن را از منابعی که تمام آیین دادرسی مدنی را یکجا بررسی میکنند، جدا میکند. این کتاب در فهرست آثار حقوقی دکتر بهرام بهرامی نیز درج شده است.
یکی از نکات مهم در این حوزه، تفاوت میان «ورود ثالث» و «اعتراض ثالث» است. اگر شخص ثالث پیش از پایان دادرسی و در شرایط مقرر قانونی وارد دعوا شود، وضعیت او با فردی که اصلاً در دادرسی حضور نداشته و بعداً از رأی متضرر شده، متفاوت خواهد بود. منابع حقوقی نیز این تمایز را بر اساس زمان و نحوه دخالت شخص ثالث در دادرسی توضیح دادهاند.
از طرف دیگر، موضوع جلب ثالث نیز صرفاً به حضور یک شخص جدید در پرونده محدود نمیشود؛ برای آن، شرایط، مهلت و تشریفات خاصی وجود دارد و قانون آن را بهعنوان یکی از دعاوی طاری تنظیم کرده است.
به همین دلیل، این کتاب را میتوان برای کسی که میخواهد این سه مبحث را تفکیکشده اما در ارتباط با یکدیگر یاد بگیرد، منبعی کاربردی دانست.
این کتاب از فروشگاه کتب حقوقی برای دانشجویان حقوق، کارآموزان وکالت، وکلا و پژوهشگران آیین دادرسی مدنی مناسب است.
برای دانشجویی که در مطالعه دعاوی طاری میان ورود ثالث و جلب ثالث دچار سردرگمی میشود یا تفاوت این دو را با اعتراض ثالث بهخوبی به خاطر نمیسپارد، یک کتاب تخصصی با تمرکز روی همین سه عنوان میتواند مطالعه را هدفمندتر کند.
برای وکیل و پژوهشگر نیز این مباحث از موضوعات مهم دادرسی هستند؛ بهخصوص در پروندههایی که حقوق شخصی خارج از دعوای اصلی تحت تأثیر قرار گرفته یا حضور شخص دیگری در روند رسیدگی اهمیت پیدا میکند.
کاربرد اصلی کتاب، مطالعه تخصصی ورود ثالث، جلب ثالث و اعتراض ثالث در آیین دادرسی مدنی است.
این اثر میتواند برای مطالعه دانشگاهی، تکمیل جزوه، مرور مباحث آیین دادرسی مدنی، پژوهش درباره دعاوی طاری و مراجعه به مسائل مرتبط با اشخاص ثالث در دادرسی مورد استفاده قرار گیرد.
برای داوطلبان مطالعات حقوقی و آزمونی نیز این سه مبحث از آن بخشهایی هستند که فهم تفاوتها و شرایط آنها اهمیت دارد؛ بنابراین کتاب میتواند بهعنوان منبع کمکی در کنار متن قانون و سایر منابع مطالعاتی قرار بگیرد.