| نام ناشر | |
| نام مولف | |
| سال انتشار | 1402 |
| نوبت انتشار | 2 |
| قطع کتاب | وزیری شومیز |
| تعداد صفحه | 336 |
| تیراژ | 1000 |
| وزن | 464 |
| شابک | 978964511799 |
اگر بخواهیم بی حاشیه حرف بزنیم، عنصر روانی جرم همان نقطه‌ای است که حقوق جزا بدون آن عملاً لنگ می‌زند. این کتاب دقیقاً دست می گذارد روی همین نقطه. نه با کلی گویی، نه با تعاریف تکراری؛ بلکه با یک تلاش جدی برای فهمیدن «ذهن مجرم» و نقش آن در مسئولیت کیفری.
دکتر محمدخانی از همان ابتدا صادقانه می گوید چرا سراغ این موضوع رفته: چون ادبیات حقوقی ما درباره عنصر روانی فقیر است و دادگاه ها هم معمولاً ناچارند با مفاهیمی کار کنند که خوب باز نشده اند. نتیجه؟ آرای متناقض، تحلیل‌های سطحی و گاهی بی عدالتی. این کتاب آمده که این فاصله را کم کند.
تمرکز جلد اول روی دو محور اصلی است:
1. کلیات عنصر روانی جرم
2. عنصر روانی در جرایم عمدی (سوءنیت عام و خاص)
نویسنده توضیح می‌دهد که چرا عنصر روانی، فقط یک «شرط تکمیلی» برای تحقق جرم نیست، بلکه مبنای شایستگی مجازات است. یعنی اگر ذهنیت مرتکب را درست نفهمیم، هر تصمیم کیفری‌مان روی هواست.
از آن طرف، چون عنصر روانی ماهیتی ذهنی و غیرعینی دارد، پای فلسفه، روان‌شناسی و تحلیل‌های عمیق ذهن انسان هم به میان می‌آید؛ اما کتاب طوری نوشته شده که بحث‌ها انتزاعی و خسته‌کننده نشود. اصل حرف این است:
مطالب عمیق هستند، ولی قابل استفاده در عمل.
هرکسی که می‌خواهد بداند «چرا» و «چگونه» ذهن انسان مبنای مجازات می شود.
اگر جلد دوم را دیده‌ای، این جلد پایه‌ی آن است.
و اگر بخواهی فقط یک کتاب درباره عنصر روانی بخوانی که واقعاً چیزی به دانشت اضافه کند، این همان کتاب است.
