زمان باقیمانده تا پایان حراجی
| نام ناشر | |
| نام مولف | |
| سال انتشار | 1404 |
| نوبت انتشار | 7 |
| قطع کتاب | وزیری گالینگور |
| تعداد صفحه | 1240 |
| تیراژ | 1000 |
| شابک | 9786003462182 |
انواع دادخواست حقوقی
کتاب عالی نگارش حقوقی و کیفری تألیف جعفر اخترنیا یکی از منابع تخصصی و کاربردی در زمینه فن نگارش لوایح و دادخواست های حقوقی است.
نویسنده در این اثر با بیانی دقیق و علمی، اصول بلاغت، ایجاز و اطناب را در قالب مثال های واقعی از متون حقوقی و کیفری بررسی کرده است.
در دنیای حقوق، نگارش تنها نوشتن نیست؛ بلکه هنر انتقال مفهوم قانونی با دقت، صراحت و استدلال است.
این کتب حقوقی با تکیه بر مبانی اصل 167 قانون اساسی و تحلیل های زبانی، نشان می دهند چگونه قاضی و وکیل می توانند از طریق نگارش دقیق، عدالت را در قالب کلمه محقق سازند.
این کتاب نیز مانند کتاب بانک لوایح اخترنیا پرفروش است.
برای خرید این کتاب می توانید:
از طریق همین سایت خرید کتاب حقوقی avabook.com سفارش دهید،
یا به صورت حضوری به میدان انقلاب – خیابان 12 فروردین – بنبست حقیقت – پلاک 4 – واحد 4 مراجعه کنید.
همچنین برای مشاوره خرید تماس بگیرید: 09900373843
نکته 1:
به موجب مستنبط از اصل 167 قانون اساسی:
قاضی به اجرای عدالت پایبندتر است تا به قانون، و قضات نباید جوهر حقوق را بر صورت ظاهری قواعد ترجیح دهند البته عدالت لزوماً به معنی مساوات نیست، بلکه عدالت اجرای دقیق قانون و قرار دادن هر چیز در وضع شایسته آن نیز هست پر واضح است که وضع اشیاء گاه مقتضی مساوات و برابری است و گاه چنین اقتضایی ندارد.
نکته 2:
نگارنده به اقتضای فصاحت و بلاغت کلام ناچار است به ایجاز و اطناب روی آورد و با این دو روش که ابزارهای نگارش صحیح است، کلام خود را رساتر، گویاتر و مؤثرتر سازد.
به عبارت بهتر ایجاز و اطناب از روش هایی است که با ظرافت خاصّ به آرایش و زیبایی کلام جلوه می بخشد و آن را در نظر و درک خواننده گیراتر و در فهم او مؤثرتر می سازد.
ظرافت این کار به قدری دقیق است که اگر ایجاز و اطناب هر کدام در مقام و محل خود صورت نگیرد، اثر عکس گذاشته و ایجاز و اطناب را به عنوان دو آفت نگارشی که علمای معانی و کلام به آن «ایجاز مخلّ» و «ایجاز مملّ» می گویند پدیدار می سازد چه اینکه اگر ایجاز و اختصارگویی به اندازهای باشد که در فهم کلام خلل ایجاد کند و اطناب و ایضاح نیز اگر به قدری صورت پذیرد که خستگی و ملالت ایجاد نماید، ایجاز و اطناب ممنوع و خود از آفتهای نگارشی تلقی می گردد.
از این روست که گفته اند اگر اطناب و ایجاز به ایجاد خلل و ملالت و تکلّف منجر گردد، فصاحت و بلاغت را نیز در کلام تهدید می سازد.
پس جملة رسا و گویا جمله ی است که از دو آفت نگارشی مصون و خالی باشد، یکی آفت ایجاز مخلّ و دیگری آفت اطناب مملّ. نویسنده به اقتضای نیاز کلام و برای ایجاد فصاحت و بلاغت در آن، گاه به گزیدهگویی و ایجاز رو میآورد و گاه به بسط کلام و اطناب.