زمان باقیمانده تا پایان حراجی
| نام ناشر | |
| نام مولف | دکتر محمد رضا شب خیز |
| سال انتشار | 1402 |
| نوبت انتشار | 15 |
| قطع کتاب | وزیری شومیز |
| تعداد صفحه | 660 |
| تیراژ | 1000 |
| شابک | 9786003466593 |
کتاب اصول فقه آزمونی شب خیز از انتشارات اوا یک منبع جامع و کاربردی برای داوطلبان آزمون وکالت است.
این کتاب با تمرکز بر اصول فقه در حقوق و تحلیل مفاهیم کلیدی، مطالعه شما را هدفمند و مرور مطالب را سریع و آسان می کند.
کتاب اصول فقه شب خیز، مجموعه ای منظم از مباحث کلیدی اصول فقه و فقه و اصول است که به صورت تحلیلی و آزمون محور طراحی شده است.
این منبع برای کسانی که می خواهند اصول فقه را در چارچوب کاربرد حقوقی و آزمونی یاد بگیرند، کاملاً مناسب است.
کتاب شامل تمام مباحث اصول فقه در حقوق است و مفاهیم کلیدی به صورت ساختارمند ارائه شده تا مطالعه هدفمند و مرور سریع امکان پذیر باشد.
مناسب برای آزمون های تخصصی
با استفاده از اصول فقه آزمونی شب خیز، داوطلبان می توانند تسلط خود را بر فقه و اصول افزایش دهند و برای آزمون های تخصصی و امتحانات حقوقی آماده شوند.
تحلیل کاربردی مفاهیم فقه و اصول
این کتاب علاوه بر ارائه مباحث نظری، هر بخش را با مثال ها و تحلیل های کاربردی در حقوق همراه کرده است تا فهم مطالب ساده تر و تثبیت آنها در ذهن داوطلب آسان تر شود.
مزایای مطالعه کتاب اصول فقه شب خیز
علم فقه علمی است که مجتهد با استفاده از این علم، حکم اعمالی که از انسانها سر میزند (بیع، هبه، اجاره، صدقه و ...) را از ادلۀ شرعی به دست میآورد.
«ادلۀ شرعی» ادله ای هستند مانند قرآن، سنت، اجماع، عقل و ... که این موارد را به صورت مفصل در جای خود توضیح می دهیم.
مثال اول: اگر مجتهد بخواهد حکم بیع (یک عمل که ممکن است از انسانها سر بزند) را بهدست آورد، به قرآن (یکی از ادلۀ شرعی) مراجعه می کند و حکم این عمل را بیان می کند.
مثلاً مجتهد به قرآن (آیۀ 275 سورۀ مبارکۀ بقره) مراجعه می کند و می گوید: خداوند متعال در قرآن فرمودهاند: «أحَلَّ اللَّه الْبَیعَ/ خداوند بیع را حلال کرد».
مجتهد این کار (به دست آوردن حکم «بیع» از «قرآن») را به وسیلۀ عِلمی انجام میدهد که به این علم، «علم فقه» میگوییم.
مثال دوم: اگر مجتهد بخواهد حکم سرقت (یک عمل که ممکن است از انسانها سر بزند) را بهدست آورد، به قرآن (یکی از ادلۀ شرعی) مراجعه میکند و حکم این عمل را بیان میکند.
مثلاً مجتهد به قرآن (آیۀ 38 سورۀ مبارکۀ مائده) مراجعه میکند و میگوید: خداوند متعال در قرآن فرمودهاند: «وَالسَّارِقُ وَالسَّارِقَةُ فَاقْطَعُواْ أَیدِیهُمَا؛ دستان مرد سارق و زن سارق را قطع کنید».
مجتهد این کار (به دست آوردن حکم «سرقت» از «قرآن») را به وسیلۀ عِلمی انجام میدهد که به این علم، «علم فقه» میگوییم.
مثال سوم: اگر مجتهد بخواهد حکم انعقاد عقد استصناع (یک عمل که ممکن است از انسانها سر بزند) را بهدست آورد، به اجماع (یکی از ادلۀ شرعی) مراجعه میکند و حکم این عمل را بیان میکند.
ـ اگر فردی به دیگری، ساخت کالایی را با ذکر اوصاف و ویژگیهای آن کالا سفارش بدهد، به این عقد، «عقد استصناع» میگویند.
مثلاً مجتهد به اجماع فقها رجوع میکند و میگوید: فقها اجماع دارند که عقد استصناع، عقدی صحیح و مشروع است.
مجتهد این کار (به دست آوردن حکم «انعقاد عقد استصناع» از «اجماع») را به وسیلۀ عِلمی انجام میدهد که به این علم، «علم فقه» میگوییم.
مثال چهارم: اگر مجتهد بخواهد حکم لواط (یک عمل که ممکن است از انسانها سر بزند) را بهدست آورد، به سنّت (یکی از ادلۀ شرعی) مراجعه میکند و حکم این عمل را بیان میکند.
مثلاً مجتهد به سنت رجوع میکند و میگوید: پیامبر فرمودهاند: «مَن وَجَدتُموهُ یعمَلُ عَمَلَ قَومِ لُوطٍ، فاقتُلوا الفاعِلَ والمَفعولَ به؛ چنانچه دو نفر مرتکب لواط شوند؛ لواطکننده و لواطدهنده را بکشید».
مجتهد این کار (به دست آوردن حکم «لواط» از «سنت») را به وسیلۀ عِلمی انجام میدهد که به این علم، «علم فقه» میگوییم.
اشاره کردیم که «علم فقه»، علمی است که مجتهد با استفاده از این علم، حکم اعمالی که از انسانها سر می زند را از ادلۀ شرعی (قرآن، سنت، اجماع، عقل و ...) به دست می آورد.
اکنون می گوییم: وقتی مجتهد میخواهد حکم اعمالی که از انسان ها سر می زند را از ادلۀ شرعی به دست بیاورد، باید با یکسری اصول و قواعد آشنا باشد و اگر با این اصول و قواعد آشنا نباشد، ممکن است وقتی می خواهد حکم اعمالی که از انسان ها سر می زند را از ادلۀ شرعی به دست آورد، مرتکب اشتباه شود.
به مجموع این اصول و قواعد که مجتهد با استفاده از آنها، حکم اعمالی که از انسانها سر می زند را از ادلۀ شرعی به دست می آورد، اصول فقه می گوییم.
در این کتاب، به بیان و توضیح این «اصول و قواعد» که به «اصول فقه» مشهورند می پردازیم.
در مورد اینکه مؤسس علم اصول فقه چهکسی است، بین اصولیون شیعه و اصولیون اهلسنت اختلافنظر وجود دارد، به این صورت که:
1ـ اصولیّون شیعه، «امام محمد باقر» و «امام جعفر صادق» را مؤسّس علم اصول فقه میدانند.
2ـ اصولیّون اهلسنّت، «محمد بن ادریس شافعی» را مؤسّس علم اصول فقه می دانند.
جهت مشاهده دیگر کتاب های حقوق می توانید روی لینک کتب حقوقی کلیک کنید.